POWOŁANIE

Idąc tropem szkół, w jakich naukę pobierać było mi dane, miałam być germanistką tudzież altowiolistką ;)

Cóż jednak począć, że powołaniem moim szmatki? Nic.

Poddałam i oddałam  im się bez reszty...

Uwielbiam szyć, wymyślać nowe, kroić i tworzyć  całość.

Właśnie COTTONI weszło oficjalnie do rejestru firm :)

Przeżywałam ten fakt mocno, jak egzamin dyplomowy prawie.

Stało się, klamka zapadła a ja jestem przeszczęśliwa:)

Właśnie otworzyłam nowe drzwi i wierzę, że za nimi czeka mnie coś niesamowitego :))))

Strachu owszem, sporo było i ciągle gdzieś pod skórą nieco  zostało.

Jednak z takim wsparciem, jakie dostałam odstatnio, ech...

Matek i ojców początku (mam nadzieję wielkiego...) sukcesu

jest kilka.

Ci wszyscy, którzy kopali mnie w zadek w kierunku właśnie obranym:

Guziczek, Ireczek, Wiolcia, Julka, Marta, Magda, Ola...

Przecudowne kobiety z PUP

Pani Aneta kochana

dziecię moje jedyne...

Jak się nie uda będzie na Was  :P 

Żartowałam, hehe ;)

Nie rozpisuję się dzisiaj, bo pracy jeszcze sporo.

Poniżej efekty szycia weekend'owego:

A już w środę wypatrujcie w TVP 2 w programie "Pytanie na śniadanie"

uroczej pani Anety w jednej z nowych kreacji fartuszkowych ;)

"Zakochany fartuszek"

"Zbyszko trzy cytryny" ... w wersji pani Anetki "Jaśko trzy cytryny" :)

i "Pani śliweczka"

Pozdrawiam Was serdecznie z początkiem tygodnia

Wasza A.

Trzy ważne sprawy...

Ja tylko na chwileczkę...

Ważne sprawki mam trzy.

Po pierwsze i po drugie dwoje moich maleńkich dzieci wyruszyło właśnie z misją konkursową.

W takim wymiarze misiów jeszcze nie robiłam, ale miały być choinkowe,

więc trzeba było się zminimalizować ;)

Mimo mikro wymiarów pracy było niewiele mniej, niż przy dużych.

Mam więc nadzieję, że...

zobaczymy czy komisja konkursowa ma słabość o misiowatych ;)

Jeśli pochuchacie na szczęście, to może mam szansę ;)

To były sprawki nr 1 i nr 2.

Teraz trzecia, ważniejsza o wiele...

Kochani na blogu AsiaMi- pomysłowa mama

trwa candy.

Po prawej stronie mojego bloga znajdziecie zdjęcie, przez które przejdziecie bezposrednio na stronę Asi.

Jeszcze macie czasu sporo, żeby się załapać na szansę wygrania szafki bibliotecznej.

Szafeczka jest śliczna  i przydałaby się ogromnie w mojej nowej pracowni,

której wielkie otwarcie już w styczniu, ech.... aż mnie w brzuchu łaskocze z radości :)

Wracając do sedna...

Szans można mieć kilka, bo candy połączone jest akcją charytatywną.

Wpłacając na konto fundacji 5 lub 10zł, możecie oddać 5 lub 10 głosów.

Akcja organizowana jest z myślą o dzieciach, więc cel wart puszczenia w świat.

Candy trwa do 31 grudnia.
Biegnijcie się zapisać ;)

Pozdrawiam i cudownego weekend'u życzę

Wasza A.

DŻINGUŁ BEL, DŻINGUŁ BEL....

Ulubiona piosenka  świąteczna mojej słodkiej bratanicy Zuzi, to właśnie " Jingle bells".

W każdym aranżu już po pierwszych nutkach wiedziała dobrze co jest grane ;)

Ucho muzyczne po pradziadku Stefanie, którego niestety nie ma już z nami

i mam nadzieję troszkę po cioci też ...

Śpiewała zawzięcie swoje "...dżinguł bel, dżinguł bel...", aż płyta odmówiła współpracy.

Kiedy podrosła nieco niestety zaniechała "dżingułbelowania" ;)

Stacje radiowe już puszczają swoje przeboje Xmas'owe, a kolęd w polskiej wersji językowej jakoś brak...

szkoda.

Klimacik świąteczny dookoła czuć jak kapustę na korytarzu w moim bloku- intensywnie i zachęcająco.

Znaczy się sąsiedztwo już uszka i pierogi kleci

( tak na marginesie zimą uwielbiam wręcz zapach kiszonej ;)

Ja walczę dalej przy maszynie, choć to walka mocno  niewyrównana.

Niestety zegara i kalendarza nie da się ani oszukać, ani przegonić.

Robię co mogę i doba wciąż za krótka...

Oby zostało choć nieco czasu na  porządki, bo inaczej w tym moim twórczym bałaganie

trudno będzie dostrzec śwąteczne akcenty...

Szybciutko klecę coś do domu w tzw. międzyczasie.

Proste formy sprawdzają się najlepiej.

Przy okazji przetwarzam rzeczy, które w zasadzie powinny już wylądować w koszu.

Resztki tego i tamtego, ścinki, skrawki i stare orzechy.

Szyszki nazbierane nie pamiętam już kiedy.

Jakaś wyprawa na grzyby, których nie było, zaowocowała  całą reklamówą szyszeczek :)

Przydały się nie raz, a teraz  spożytkowałam całą resztę.

Moje kulki styropianowe też dostały nowe ubranka.

Ścineczki, trochę szpilek i voila :)

Fartuszkuję i miśkuję oczywiście też, ale wiele z prac wprost spod igły

leci w ręce nowych wlaścicieli.

Z braku czasu nie wszystkie więc doczekały się zdjęć.

Wczoraj wieczorem wykończony fartuszek miał nieco więcej szczęścia

Mały prezencik zrobiłam sobie już sama :)

Szczęśliwie dla mnie okazało się, że w EMPIKU można płacić punktami payback 

i oto dostałam dzisiaj moją śliczną, absolutnie wyjątkową knigę :)))))

Doczekać się nie mogę kiedy cały dom zaśnie, a ja powolutku,

z wielkim namaszczeniem przekartkuję całe tomisko :)

Nareszcie będzie też okazja do odkurzenia mojego niemieckiego.

Dobrze, bo wkrótce bardzo mi się przyda, a przez ostatnie lata wywietrzał nieco z głowy.

Wracam do pracy...

Ściskam Was Kochani

Wasza A.

Daleko w lesie

Właśnie tam jestem z przygotowaniami świątecznymi... daleko w lesie.

Zawładnęła mną praca twórcza plus papierologia.

Dzięki dobrym duszom wokół mnie jakoś ogarniam jeszcze siebie, ale domu to już wcale.

Dzięki dobrym duszyczkom od stycznia zaczynam nowy etap w życiu.

Tyle zmian, że dzięki Ci Panie za Persen. 

Jeśli jeszcze tylko zwiększysz dopuszczalną dawkę dzienną, to już będzie całkiem dobrze.

To tak  żartem oczywiście, ale co prawda, to prawda, stresik mam spory,

a już niedługo powiem Wam dlaczego.

W lesie z przygotowaniami do świąt jestem bardzo głębokim

i czasem tylko z tego lasu jakieś niedźwiedzie do mnie wyłażą...

A jak tam u Was?

Dajecie radę ze wszystkim?

Najlepszego na nowy tydzień życzę i pozdrawiam serdecznie

Wasza A.

Lali lalą lala i historia pewnego serduszka :)

Wczoraj było do kitu...

Telefon z PUP zwiesił mi  nos na kwintę.

Miętciutki taki duch we mnie, że skrzydełka opadły i tyle.

Decyzja negatywna rozwaliła cały plan dnia i nawet moje dzielne ramię obok nie pomogło.

Cmoki w czoło, dobre wino- nic.

Do wieczora łaziłam jakaś taka byle jaka.

Póżniej jednak odebrałam telefon, w którym pewna Wiolka złapała mnie  za oba ramiona

i potelepała konkretnie.

Tupnęła nogą i cóż, trza się było zacząć zbierać z gruntu.

Nie było łatwo, ale jeszcze jedna dobra duszyczka rzekła mi słowa tak radosne,

że ze wzruszenia ślozy poleciały strużką po policzkach.

Dzisiaj podśpiewuję po nosem, bo wiem, że będzie dobrze :)

Kurka rurka musi być dobrze  prawda?! ;)

Dziękuję za Wasze kciuków trzymanie.

Mam nadzieję, że nie przeszkadzały zbytnio w pracy twórczej ;)

Ja zabrałam się dzisiaj ostro do roboty.

Od decyzji się odwołam i zobaczymy ;)

Tak czy tak, wiem co robić dalej.

Szyć, szyć i szyć podśpiewując cichutko lali lalą lala :)

Mam przecież szczęście ogromne, a że czasem na chwilę czarne chmury coś nad głowę nawieje...

Są ludzie, którzy skutecznie je przeganiają kiedy mnie samej siły w płucach brak, żeby tą czerń zdmuchnąć.

Potwierdzeniem na szczęście jest zdjęcie poniżej:

Taki oto ptaszek przyleciał do mnie od DERVA WOODWORKING STUDIO

Piękna robota!

Ja wypakowując to cudeńko ze skrzyneczki czułam się jakbym miała w rękach kryształ nie drewno.

Wygłaskane, wychuchane z taką precyzją i miłością do tego surowca, że wprawia w  zachwyt prawdziwy.

Wygrane candy, radość wielka i możliwość poznania nowych ludzi z niezwykłą pasją.

Polecam Wam odwiedziny na ich stronie ;)

A ja miśkuję i fartuszkuję dalej, bo do tego mnie powołano i kropka :)

Miłego weekend'u Moi Mili!

Pozdrawiam

Wasza A.